The Fox & the Crow
நரியும் காகமும்

இந்தப் பக்கம், ஈசோப்பின் நீதிக்கதைகளில் இருந்து "நரியும் காகமும்" என்ற கதையை ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் சொல்கிறது. இந்தக் கதையில் உள்ள சிறு ஆங்கில வாக்கியங்கள் சுலபமாக ஆங்கிலத்தில் பேசக் கற்றுக் கொள்ள உதவும். மேலும் ஒரு நல்ல வாழ்க்கையை நடத்துவதற்கு "முகஸ்துதிக்கு மயங்கக் கூடாது" என்ற கதையின் நீதி நெறியையும் எடுத்துரைக்கிறது.

Story in English and Tamil

One bright morning as the Fox was following his sharp nose through the wood in search of a bite to eat, he saw a Crow on the limb of a tree overhead. This was by no means the first Crow the Fox had ever seen. What caught his attention this time and made him stop for a second look, was that the lucky Crow held a bit of cheese in her beak.

ஒரு பிரகாசமான காலைப்பொழுதில், நரி தன் கூர்மையான மூக்கின் உதவியுடன் காட்டில் உணவு தேடிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, தலைக்கு மேலே இருந்த ஒரு மரக்கிளையில் ஒரு காகம் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டது. நரி இதற்கு முன் பார்த்த முதல் காகம் இதுவல்ல. இந்த முறை அதன் கவனத்தை ஈர்த்து, அதை மீண்டும் ஒருமுறை பார்க்க வைத்தது என்னவென்றால், அந்த அதிர்ஷ்டமான காகம் தன் அலகில் சிறிதளவு பாலாடைக்கட்டியை வைத்திருந்ததுதான்.

"No need to search any farther," thought sly Master Fox. "Here is a dainty bite for my breakfast."

"இனிமேல் தேடத் தேவையில்லை," என்று தந்திரமான நரி நினைத்தது. "என் காலை உணவுக்கு இதோ ஒரு அருமையான கடி."

Up he trotted to the foot of the tree in which the Crow was sitting, and looking up admiringly, he cried, "Good-morning, beautiful creature!"

அது, துள்ளிக்குதித்து காக்கை அமர்ந்து கொண்டிருந்த மரத்தடிக்குச் சென்று, மேலே வியந்து பார்த்து, "காலை வணக்கம், அழகிய பிராணியே!" என்று கூவியது.

The Crow, her head cocked on one side, watched the Fox suspiciously. But she kept her beak tightly closed on the cheese and did not return his greeting.

தலையை ஒருபுறம் சாய்த்திருந்த காக்கை, நரியைச் சந்தேகத்துடன் பார்த்தது. ஆனால் அது தன் அலகை பாலாடைக் கட்டியின் மீது இறுக்கமாக மூடியபடியே வைத்திருந்தது, மேலும் நரியின் வாழ்த்துக்குப் பதிலளிக்கவில்லை.

"What a charming creature she is!" said the Fox. "How her feathers shine! What a beautiful form and what splendid wings! Such a wonderful Bird should have a very lovely voice, since everything else about her is so perfect. Could she sing just one song, I know I should hail her Queen of Birds."

"அவள் எவ்வளவு வசீகரமான பிராணி!" என்றது நரி. "அவளுடைய இறகுகள் எப்படிப் பிரகாசிக்கின்றன! என்னவொரு அழகான உருவம், என்னவொரு அற்புதமான இறக்கைகள்! அவளைப் பற்றிய மற்ற அனைத்தும் இவ்வளவு கச்சிதமாக இருப்பதால், இத்தகைய அற்புதமான பறவைக்கு மிகவும் இனிமையான குரல் இருக்க வேண்டும். அவள் ஒரே ஒரு பாடலையாவது பாடினால் போதும், நான் அவளைப் பறவைகளின் அரசி என்று போற்றுவேன் என்பது எனக்குத் தெரியும்."

Listening to these flattering words, the crow forgot all her suspicion, and also her breakfast. She wanted very much to be called Queen of Birds. So she opened her beak wide to utter her loudest caw, and down fell the cheese straight into the Fox's open mouth.

இந்தப் புகழ்ச்சியான வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், அந்தக் காக்கை தன் சந்தேகங்கள் அனைத்தையும், காலை உணவையும் மறந்தது. தன்னை 'பறவைகளின் ராணி' என்று அழைக்க வேண்டும் என அது மிகவும் விரும்பியது. எனவே, தன் அலகை அகலமாகத் திறந்து, மிக உரத்த குரலில் கரைந்தது; சீஸ் நேராக நரியின் திறந்த வாய்க்குள் விழுந்தது.

"Thank you," said Master Fox sweetly, as he walked off. "Though it is cracked, you have a voice sure enough. But where are your wits?"

"நன்றி," என்று இனிமையாகக் கூறியவாறே மாஸ்டர் நரி நடந்து சென்றது. "உன் குரல் உடைந்திருந்தாலும், உனக்குக் குரல் இருக்கிறது என்பது உண்மைதான். ஆனால் உன் புத்தி எங்கே?"

Moral: The flatterer lives at the expense of those who will listen to him.